نورمگز، سیویلیکا، مگیران،...

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق کیفری اطفال و نوجوانان دانشگاه تهران،ایران

چکیده

حضور مشاوران و مددکاران اجتماعی در جریان دادرسی کیفری اطفال و نوجوانان امری بسیار مهم و غیرقابل‌انکار است. بر همین مبنا سیاست افتراقی درباره اطفال و نوجوانان، رویکردی حمایتی را در اتخاذ به پاسخ‌ها به همراه خواهد داشت. مددکاران اجتماعی و مشاوران به‌عنوان بالینی‌ترین مأموران پیرا قضایی و در راستای اصول مشارکتی بودن دادرسی اطفال می‌توانند نقش‌های متعددی از اولین تماس کودک به مراجع رسمی عدالت کیفری ت صدور حکم و اجرای مجازات و حتی بعد از صدور حکم نیز بر عهده گیرند. اهمیت توجه به حضور مشاوران و مددکاران اجتماعی تا حدی است که در بسیاری از اسناد بین‌المللی در خصوص اطفال و نوجوانان مورد تأکید قرارگرفته است؛ و علاوه بر آن قانون‌گذار ایران در قانون آیین دادرسی کیفری مصوب سال ۱۳۹۲ در مواد قانونی مختلف به این امر مهم اشاره‌کرده است. بااین‌وجود گاهی در عمل مشاهده می‌شود که حضور این طیف از اشخاص در دادگاه‌های اطفال و نوجوانان شهرستان اردبیل با چالش‌هایی مواجه است که درواقع راه رسیدن به اهداف پیش‌بینی‌شده قانون‌گذار در راستای افتراقی سازی را با چالش روبه‌رو کرده است؛ که می‌توان با ارائه دادن راهکارهای مناسب در این راستا و همکاری واحدهای ناظر تا حدودی از این چالش‌ها کاست به‌گونه‌ای که حضور ایشان در جریان دادرسی در دادگاه‌های کیفری اطفال و نوجوانان شهرستان اردبیل به‌عنوان یک الزام تبدیل گردد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات

عنوان مقاله [English]

Investigating the Role and Challenges of the Presence of Counselors and Social Workers During the Criminal Proceedings of Children and Adolescents (with a Case Study of Ardabil City)

نویسنده [English]

  • Milad Jahani Janagard

Master student of criminal law for children and adolescents, University of Tehran, Iran

چکیده [English]

The presence of counselors and social workers during the juvenile criminal proceedings is very important and undeniable. Accordingly, a discriminatory policy on children and adolescents will provide a supportive approach to adopting responses. Social workers and counselors, as the most clinical forensic agents and in line with the principles of participatory juvenile justice, can take on several roles from the child's first contact to the official criminal justice authorities for sentencing and execution, even after sentencing. The importance of paying attention to the presence of counselors and social workers is so great that it has been emphasized in many international documents on children and adolescents; In addition, the Iranian legislature has mentioned this important issue in the Criminal Procedure Code adopted in 1392 in various legal articles. However, in practice, it is sometimes observed that the presence of this group of people in the juvenile courts of Ardabil city faces challenges that in fact the way to achieve the goals set by the legislator in order to differentiate has been challenged. Is; By providing appropriate solutions in this regard and the cooperation of supervisory units, these challenges can be reduced to some extent so that their presence during the trial in juvenile criminal courts of Ardabil city becomes a requirement.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Counselor
  • Social worker
  • Juvenile court
  • Differentiation
  • Ardabil city

OPEN ACCESS

©2024 The author(s). This article is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License, which permits use, sharing, adaptation, distribution and reproduction in any medium or format, as long as you give appropriate credit to the original author(s) and the source, provide a link to the Creative Commons license, and indicate if changes were made. The images or other third party material in this article are included in the article’s Creative Commons license, unless indicated otherwise in a credit line to the material. If material is not included in the article’s Creative Commons license and your intended use is not permitted by statutory regulation or exceeds the permitted use, you will need to obtain permission directly from the copyright holder. To view a copy of this license, visit: http://creativecommons.org/licenses/by/4.0/

PUBLISHER NOTE

Sami Publishing Company remains neutral concerning jurisdictional claims in published maps and institutional affiliations.

CURRENT PUBLISHER

Sami Publishing Company

  1. بیات، بهرام؛ همکاران. (1387). پیشگیری از جرم با تکیه‌بر رویکرد اجتماعی محور پیشگیری اجتماعی از جرم؛ تهران، نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران، معاونت اجتماعی اداره کل مطالعات اجتماعی.
  2. حسامی، سمیه. (1384). «حمایت از زنان بزه دیده خشونت خانوادگی در تحقیقات پلیسی»، مجله­ی حقوق دادگستری، شماره­ی 3.
  3. خواجه‌نوری، یاسمن. (1386). «سیاست جنایی قضایی ایران در قبال کودکان بزهکار»، فصلنامه­ی مطالعات پیشگیری از جرم، شماره‌ی 40.
  4. رایجیان اصلی، مهرداد. (1383). پیشگیری از جرم با تکیه‌بر رویکرد اجتماعی محور پیشگیری اجتماعی از جرم، تهران: نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران، معاونت اجتماعی اداره کل مطالعات اجتماعی.
  5. رضایی، غلام‌حسین، شاکری، یاسر. (1397). «عدالت ترمیمی در نظام حقوقی ایران و دیوان کیفری بین­المللی»، پژوهشنامه­ی حقوق فارس، سال اول، شماره­ی اول.
  6. شریعتی، مریم، (1389)، «نقش مددکاران اجتماعی در حمایت از کودکان بزه دیده»، پایان‌نامه‌ی کارشناسی ارشد حقوق جزا و جرم‌شناسی، دانشگاه تهران.
  7. شیری، عباس، (1386)، «فرآیندهای عدالت ترمیمی»، فصلنامه مطالعات پیشگیری از جرم، سال اول، شماره­ی 1.
  8. صدر زاده افشار، سید محسن، (1366)، «معاضدت قضایی تغییر و مفهوم آن، مجری تطبیقی در حقوق کشورهای باختر»، مجله دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، دوره­ی 23.
  9. کدخدایی، نادر، (1396)، «نقش مشاوران و مددکاران اجتماعی در پیشگیری از بزهکاری اطفال و نوجوانان (با تکیه‌بر تحولات قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392)»، پایان‌نامه‌ی کارشناسی ارشد حقوق جزا و جرم‌شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهر قدس.
  10. کشفی، سید سعید (1387)، «نقش پلیس در دادرسی کودکان و نوجوانان»، فصلنامه­ی دانش انتظامی، سال دهم، شماره­ی اول، دانشگاه علوم انتظامی.
  11. لاندمن، ریچارد، (1382)، پیشگیری و کنترل بزهکاری در نوجوانان، ترجمه­ی عباس فرد قاسمی، انتشارات معاونت آموزش ناجا.
  12. مولوی چلک، حسن، (1393)، مددکاری اجتماعی 1، تهران، سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاه‌ها.
  13. نریمانی، شهلا؛ (1388)، «بررسی مشکلات و چالش‌های مددکاری اجتماعی در ایران»، با کنفرانس ملی توسعه­ی پایدار در علوم تربیتی و روانشناسی، مطالعات اجتماعی و فرهنگی.